Lawaai is zeer verbreide en schadelijke hinder. De gemiddelde hoeveelheid geluid die iemand dagelijks verdraagt, wordt op 60 decibel geraamd. Op 90 decibel bestaat er een echt gevaar voor de individuele gezondheid en op 130 decibel is de pijndrempel ruim gehaald en wordt het lawaai een vijand, een dodelijke zelfs...
Wie werd nog nooit gestoord door de bezigheden van een buur, die vaak van goede wil maar al te bedrijvig is of die de regels van goed nabuurschap niet kent? Een hele reeks ongemakken kunnen de levenskwaliteit en/of de gezondheid aantasten. De oorzaken van dergelijke hinder lopen erg uiteen. Of het nu gaat om een versleten koelkast, om vliegtuigen, trams, muziek of voertuigen, lawaai is altijd slecht voor de gezondheid en moet zo snel mogelijk ingedijkt of gestopt worden, zonder al te veel schade. Maar het is een heikele zaak om de buur voor het gerecht te slepen die u nog jaren op straat zal tegenkomen. Bovendien kan een strubbeling uitdeinen en raken er soms andere omwonenden bij betrokken. Het is moeilijk om de buur te dagvaarden die uw kanaries verzorgt als u op reis bent, of die u waarschuwt als uw deur open bleef staan of als uw koplampen nog branden… Daarom moet de ‘aangevallen’ buur, als de situatie het vereist, onmiddellijk durven te reageren.
Welke zijn de principes terzake ?
Iedereen kan naar eigen goeddunken over zijn woning beschikken, voor zover hij er “geen gebruik van maakt dat strijdig is met de wetten of met de verordeningen” (artikel 544 van het burgerlijk wetboek).
Met andere woorden, wie een fout begaat in de uitoefening van een recht, doet afbreuk aan het recht van zijn buur die hetzelfde recht heeft. Als deze fout schade veroorzaakt, kan de buur vergoeding vragen, wat uiteraard inhoudt dat het verboden is om deze fout te herhalen (artikel 1382 van het burgerlijk wetboek).
Wanneer is er sprake van fout of schuld?
Deze notie is op dit vlak zeer verfijnd: verantwoordelijk is wie de buur aantastte in zijn fysieke, morele of materiële integriteit, zelfs zonder doelbewust voornemen (arrest van het Hof van Cassatie van 6 april 1960)! Een voorbeeld: iemand zet enkele dagen lang het volume van zijn radio op 80 decibel om zijn buur te ergeren. Deze is nochtans niet thuis en uiteindelijk klaagt een buur die wat verder woont. Deze laatste zal zijn gelijk halen. We kunnen dus stellen dat gewoon onvoorzichtig of onachtzaam zijn volstaat om aansprakelijk te zijn. Het is duidelijk dat de rechter bij problemen het abstracte criterium van goede huisvader zal hanteren. Er zal dus bekeken worden hoe de gemiddelde, normale en gezonde mens zich in dezelfde situatie zou hebben gedragen om te bepalen of er sprake is van schuld.
Dan moeten de feiten nog bewezen worden… En daar wringt het schoentje echt. Vaak is het te laat wanneer de gezagsdragers de feiten komen vaststellen: het geluid is gestopt of verminderd.
Om te eindigen, enkele tips
1. in ieder geval eerst tot een gesprek proberen te komen. Het is soms wijzer om gedaan te krijgen dat de hinder voor een groot stuk verminderd wordt, dan te wachten op genoegdoening via gerechtelijke weg, wat trouwens altijd onzeker is
2. is er geen vergelijk mogelijk, dan moet de politie of een deurwaarder worden ingeschakeld om de omvang van de hinder vast te stellen, die met het gepaste materiaal in decibel zal gemeten worden.
De geluidsagressie kan ook door getuigen worden bewezen (bezoekers, gezinsleden, enz.).
3. u kan, met de bewijzen in de hand, bij de vrederechter een verzoek tot verzoening of vonnis indienen.
4. als verschillende personen worden gehinderd (de bewoners van een straat die dagelijks door de geluiden van een drankgelegenheid worden gestoord bijvoorbeeld), is het soms verstandiger en goedkoper om samen een vordering in te stellen.
